της Γεωργαντά Χρυσάνθης

Η εύρεση εργασίας είναι ένα ζήτημα που απασχολεί πολύ μεγάλη μερίδα των ανθρώπων που διαμένουν στην Ελλάδα. Όταν μάλιστα αυτό το θέμα συνδυαστεί με την αναπηρία, τότε το ζήτημα γίνεται λίγο πιο πολύπλοκο. Για τους ανθρώπους με αναπηρία πάντως και τις οικογένειες τους, «η ανεργία είναι κοινωνική αναπηρία».

Όμως, σημαίνει η αναπηρία και ανεργία;

Τέσσερις εργαζόμενοι και ένας μαθητής με αναπηρία συμμετείχαν σε ποιοτική έρευνα με θέμα την σταδιοδρομία τους. Η έρευνα διεξήχθει από την αρθρογράφο και τη Βιργινία Ρίστα, φοιτήτριες στο Μεταπτυχιακό «Συμβουλευτική και Επαγγελματικός Προσανατολισμός» και τα επιστημονικά της συμπεράσματα θα δημοσιευτούν σύντομα.

Ξεκινώντας από τα σχολικά χρόνια, οι συμμετέχοντες  ανέφεραν διάφορα προβλήματα επαγγελματικού προσανατολισμού, όπως κάποιο μάθημα στο Λύκειο «αλλά τίποτα το σπουδαίο». Ταυτόχρονα, δεν υπήρχε εύκολη πρόσβαση σε πληροφοριακό υλικό που να αφορά σε σχολές και επαγγέλματα. Ενώ τότε, οι άνθρωποι γύρω τους γνώριζαν λίγα πράγματα για την αναπηρία, κάτι που δυσκόλευε την καθημερινότητα τους περισσότερο.

Οι δυσκολίες όμως που έπρεπε να ξεπεράσουν τους «έχτιζαν» ως μελλοντικούς επαγγελματίες. Για παράδειγμα, όταν σε μια σχολή οι φοιτητές εξετάζονταν με ανοιχτά βιβλία, αλλά ένας φοιτητής με πρόβλημα όρασης δεν είχε βιβλίο γραμμένο σε Braille τότε τι θα έπρεπε να κάνει; Εκ των πραγμάτων, θα έπρεπε να απομνημονεύσει το ηχογραφημένο βιβλίο του (αν το είχε και αυτό) και να

δώσει σαν να μην υπήρχαν ανοιχτά βιβλία. Αυτή είναι μια εξαιρετικά μεγάλη δυσκολία, αλλά… ένας εκκολαπτόμενος δικηγόρος, παραδείγματος χάριν, που αναγκάστηκε να μάθει το «Αστικό Δίκαιο» απέξω, μόλις βρεθεί στην δίκη θα είναι πιο άρτιος και ετοιμόλογος από κάποιον άλλον.

Κάθε εμπόδιο που συναντάμε μπορεί να μας δυσκολεύει στο παρόν, αλλά μας δυναμώνει, μας σκληραγωγεί και μας βελτιώνει για το μέλλον. Ας μην ξεχνάμε πως η πρώτη δυσκολία που αντιμετωπίσαμε ήταν αμέσως μόλις γεννηθήκαμε… Έπρεπε να μάθουμε να αναπνέουμε μόνοι μας, χωρίς την φροντίδα της μητέρας μας!

Δεν ήταν εύκολο στην αρχή, αλλά τώρα;

Ξεπερνώντας τα εμπόδια ανακαλύπτουμε μεθόδους για να λύνουμε τα προβλήματα, ενώ ταυτόχρονα μαθαίνουμε πώς να διαχειριζόμαστε μόνοι μας καταστάσεις, ανεξαρτήτως συνθηκών.

Φαντάσου κάθε εμπόδιο σαν ένα σκαλί μιας σκάλας. Αν θες να φτάσεις ψηλά… πρέπει να ξεπεράσεις πολλά «σκαλιά».

Τι πρέπει να κάνεις;

  1. Δοκίμασε. Δες διάφορες δραστηριότητες. Ποιες σου αρέσουν; Ποιες δεν σου αρέσουν; Δημιούργησε μια λίστα.
  2. Μάθε τον εαυτό σου. Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία; Τι σε χαρακτηρίζει; Πώς θα ήθελες να είσαι; Πόσο διαφέρεις από αυτό που θα ήθελες να είσαι;
  3. Συνδύασε. Τελικά τι σου αρέσει και τι μπορείς να κάνεις; Μάθε ό,τι σου αρέσει, αλλά δεν το γνωρίζεις και κυνήγησε το.

Μη σταθείς σε ό,τι δεν μπορείς να κάνεις. Αντίθετα, χρησιμοποίησε ακόμα και τα πιο αδύναμα στοιχειά σου υπέρ σου! Έχεις αναπτύξει κάποιες δεξιότητες που κανείς άλλος δεν έχει. Αξιοποίησε τις για να ανακαλύψεις τον νέο σου εαυτό. Και μην σε συγκρίνεις με τον μέσο όρο. Είναι παγίδα!

Δεν μπορείς να στηριχθείς στον μέσο όρο. Ο μέσος όρος είναι δυναμικός και αλλάζει. Κι εσύ αλλάζεις… Αλλά το κάνεις με την συγκατάθεσή σου. Ελέγχεις την δράση σου. Κι είναι καλύτερο να δρας, από το να αντιδράς.

«Ζήσε τώρα! Ρίσκαρε σήμερα! Δράσε αμέσως!» (Pablo Neruda)

Πηγή: http://meallamatia.blogspot.gr/2017/03/blog-post_21.html

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s